Οι άνθρωποι φαίνεται πως δεν είναι εξελικτικά «σχεδιασμένοι» για την απόλυτη μονογαμία, σύμφωνα με τον Αμερικανό πρωτευοντολόγο και βιολογικό ανθρωπολόγο Agustín Fuentes, ο οποίος εξηγεί γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολύ πιο σύνθετες από έναν απλό δεσμό μεταξύ δύο ανθρώπων.
Ο καθηγητής του Princeton University, μιλώντας στο Wired, υποστήριξε ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «monogamish», δηλαδή ως ένα είδος που δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς σε ζευγάρια, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα απόλυτη σεξουαλική αποκλειστικότητα.
Όπως εξήγησε, όταν γίνεται λόγος για μονογαμία, συνήθως αυτή συνδέεται με τον γάμο, τη νομική αναγνώριση μιας σχέσης και τους κοινωνικούς κανόνες που έχουν διαμορφωθεί με την πάροδο των αιώνων. Ωστόσο, αυτά δεν υπήρχαν στις πρώιμες ανθρώπινες κοινωνίες.
Οι άνθρωποι δημιουργούσαν δεσμούς, σχημάτιζαν ζευγάρια και συνεργάζονταν για την προστασία και την ανατροφή των παιδιών.
Οι σχέσεις αυτές μπορούσαν όμως να αλλάξουν, ενώ οι άνθρωποι μπορούσαν να δημιουργήσουν νέους δεσμούς με άλλα άτομα.
Το σεξ δεν αφορά μόνο την αναπαραγωγή
Ο Fuentes επισημαίνει ότι το σεξ στα κοινωνικά θηλαστικά έχει και άλλες λειτουργίες πέρα από την αναπαραγωγή.
Μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία και διατήρηση κοινωνικών δεσμών, στη μείωση της έντασης και στην ενίσχυση της επικοινωνίας μεταξύ των μελών μιας ομάδας.
Στα πρωτεύοντα, μάλιστα, μεγάλο μέρος της σεξουαλικής δραστηριότητας δεν συνδέεται άμεσα με την αναπαραγωγή.
Ο ίδιος χαρακτηρίζει τους ανθρώπους ιδιαίτερα κοινωνικό και σεξουαλικά ενεργό είδος σε σχέση με τα υπόλοιπα πρωτεύοντα.
Σύμφωνα με την εξελικτική προσέγγιση που περιγράφει, όσο πιο έντονα ένα κοινωνικό θηλαστικό εξαρτάται από τις σχέσεις και τη συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι κοινωνικοί δεσμοί και η σεξουαλική αλληλεπίδραση.
Ισχυροί δεσμοί χωρίς απόλυτη αποκλειστικότητα
Ο ανθρωπολόγος ξεχωρίζει, επομένως, τη μονογαμία ως ισχυρό συναισθηματικό ή κοινωνικό δεσμό από την απόλυτη σεξουαλική αποκλειστικότητα.
Οι άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικά ισχυρές σχέσεις δύο ατόμων, ενώ παράλληλα εξακολουθούν να αισθάνονται έλξη για άλλους ανθρώπους. Αυτό, σύμφωνα με τον Fuentes, αποτελεί μέρος της ανθρώπινης κοινωνικής και εξελικτικής συμπεριφοράς.
Παράλληλα, οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν περιορίζονται πάντοτε στο ζευγάρι. Υπάρχουν ομάδες τριών ατόμων, διευρυμένες οικογένειες και πολύπλοκα κοινωνικά δίκτυα, μέσα στα οποία οι άνθρωποι δημιουργούν διαφορετικούς τύπους δεσμών και αλληλεξαρτήσεων.
Η βασική ιδέα της συγκεκριμένης προσέγγισης είναι ότι η ανθρώπινη επιτυχία ως είδος μπορεί να συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την ικανότητά μας να δημιουργούμε ισχυρούς και πολύπλοκους κοινωνικούς δεσμούς, αντί να βασιζόμαστε αποκλειστικά σε έναν τύπο σχέσης.