Μία προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας στο χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, ο καταξιωμένος ιστορικός τέχνης Ντένης Ζαχαρόπουλος έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών.
Είχε διατελέσει επιμελητής πολλών εκθέσεων και συνεργάτης μουσείων και πολιτιστικών θεσμών στην Ευρώπη και την Αμερική.
Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και σπούδασε αρχικά μουσική και ιστορία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών.
Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, με αντικείμενο τη φιλολογία και την αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς και την κοινωνιολογία της τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Στις μεταπτυχιακές του σπουδές, μελέτησε τομείς της ιστορίας και θεωρίας της τέχνης (1980-1985).
Κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990, ο Ντένης Ζαχαρόπουλος δίδαξε σε διάφορα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως η Ανωτάτη Σχολή Εικαστικών Τεχνών της Γενεύης, το Le Magasin – Centre National d’Art Contemporain της Γκρενόμπλ, η Rijksacademie van Beeldende Kunsten, στο ‘Αμστερνταμ, και η Hochschulle fur Kunst und Gestaltung της Βέρνης.
Μεταξύ άλλων, εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης και διευθυντής του εκεί Ινστιτούτου Σύγχρονης Τέχνης, ενώ δίδαξε ιστορία της τέχνης και μουσειολογία, από το 2002, στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη Μυτιλήνη.
Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, διευθυντής του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και Πολιτισμού και Πάρκου Γλυπτικής, Domaine de Kerguehennec στη Βρετάνη (1992-1999), συνδιευθυντής της Documenta IX του Κάσσελ (1992), επίτροπος του Γαλλικού Περιπτέρου στη 48η Μπιενάλε της Βενετίας (1999), σύνεδρο μέλος της επιτροπής διεθνούς πολιτιστικής πολιτικής του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας, σύμβουλος της Επιτροπής Αναγνώρισης Ανωτάτων Διπλωμάτων Καλών Τεχνών του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ελβετίας, Γενικός Επιθεωρητής Καλών Τεχνών του υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας, σύμβουλος και σύνεδρο μέλος της Εθνικής Συλλογής Σύγχρονης Τέχνης της Γαλλίας και μέλος της Επιτροπής Εκθέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας.
Eπιμελήθηκε και οργάνωσε πολυάριθμες εκθέσεις σε Μουσεία και Κέντρα Τέχνης, σε Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Ελλάδα, Αυστρία, Βέλγιο, Ισπανία, Ολλανδία, Μαυροβούνιο και τις ΗΠΑ, ενώ υπήρξε συντονιστής του Ελληνικού Μήνα στο Λονδίνο (1975-1976), στο Institute of Contemporary Arts.
Ως κριτικός τέχνης, συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά. Δημοσίευσε βιβλία, άρθρα, καταλόγους, δοκίμια και μελέτες πάνω στη σύγχρονη τέχνη, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την άρτε πόβερα, την τοιχογραφία, την αναπαράσταση, την αρχιτεκτονική, το τοπίο, τον ήχο, την ιστορία της τέχνης, τη μεθοδολογία, την ιστορία των θεσμών, την κριτική της τέχνης, και σημαντικό αριθμό μονογραφιών πάνω σε σύγχρονους και ιστορικούς καλλιτέχνες.
Είχε δώσει διαλέξεις και συμμετάσχει, διευθύνει και οργανώσει συνέδρια σε πολυάριθμα μουσεία, ιδρύματα και πανεπιστήμια στην Ευρώπη και την Αμερική.
Είχε τιμηθεί για το έργο του από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και έχει αναγορευθεί Επίτιμος Διδάκτωρ της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας.
ΑΠΕ