Ένα απολίθωμα ηλικίας περίπου 160 εκατομμυρίων ετών από τη βόρεια Κίνα φέρνει στο φως νέες πληροφορίες για την ποικιλία των ζώων που υπήρχαν πολύ πριν από την εμφάνιση των σύγχρονων θηλαστικών.
Πρόκειται για το Megacauda sungei, ένα μικρό θηλαστικόμορφο ζώο που φαίνεται πως ήταν προσαρμοσμένο να κινείται τόσο στο νερό όσο και στην ξηρά.
Το εύρημα εντοπίστηκε στην περιοχή Νινγκτσένγκ της Εσωτερικής Μογγολίας και ξεχωρίζει για το μέγεθός του.
Με μήκος περίπου 52 εκατοστά και βάρος που υπολογίζεται στα δύο κιλά, θεωρείται το μεγαλύτερο γνωστό μέλος της ομάδας των δοκοδοντίων, μιας εξαφανισμένης ομάδας θηλαστικόμορφων οργανισμών.
Η ουρά και τα άκρα αποκαλύπτουν τις προσαρμογές του
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα οστά της λεκάνης, τα πίσω άκρα και οι σπόνδυλοι της ουράς, τα οποία διατηρήθηκαν στο απολίθωμα. Τα συγκεκριμένα ανατομικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι το ζώο διέθετε χαρακτηριστικά που διευκόλυναν την κίνηση στο νερό.
Η μορφολογία του παραπέμπει, σε ορισμένα λειτουργικά χαρακτηριστικά, στον σημερινό πλατύποδα, ο οποίος μπορεί να αναζητά τροφή στο υδάτινο περιβάλλον. Η ομοιότητα αυτή αφορά τον τρόπο ζωής και τις προσαρμογές του σώματος και δεν σημαίνει ότι τα δύο ζώα συνδέονται άμεσα εξελικτικά.
Παράλληλα, η οδοντοφυΐα του Megacauda sungei προσφέρει στοιχεία για τις διατροφικές του συνήθειες. Τα ανεπτυγμένα άνω δόντια και οι γομφίοι με χαρακτηριστικό σχήμα βεντάλιας ενδέχεται να σχετίζονται με την κατανάλωση μικρών θηραμάτων.
Τι αποκαλύπτουν τα οστά του λαιμού
Εκτός από τα άκρα και την ουρά, οι ερευνητές εξέτασαν και τα οστά της περιοχής του λαιμού, καθώς και το υοειδές οστό. Οι συγκεκριμένες δομές έχουν ιδιαίτερη σημασία για την κατανόηση λειτουργιών όπως η κατάποση, η πρόσληψη νερού και ο θηλασμός.
Η μελέτη τους μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς λειτουργούσαν οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί στους πρώιμους θηλαστικόμορφους οργανισμούς και πώς εξελίχθηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Το Megacauda sungei αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα της μεγάλης ποικιλίας μορφών ζωής που υπήρχαν κατά την Ιουρασική περίοδο. Τα χαρακτηριστικά του δείχνουν ότι ορισμένα πρώιμα θηλαστικόμορφα είχαν ήδη αναπτύξει εξειδικευμένες προσαρμογές για την αξιοποίηση διαφορετικών περιβαλλόντων, πολύ πριν εμφανιστούν πολλές από τις ομάδες θηλαστικών που γνωρίζουμε σήμερα.