Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ευθανασίας σε παιδί ηλικίας μόλις 2 ετών στην Ολλανδία πραγματοποιήθηκε το 2025, σύμφωνα με την αξιολόγηση της αρμόδιας επιτροπής που εξέτασε την υπόθεση.
Το παιδί είχε γεννηθεί εξαιρετικά πρόωρα, στις 26 εβδομάδες κύησης, και παρουσίασε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη.
Ως αποτέλεσμα εμφάνισε εγκεφαλική παράλυση και σοβαρή οπτική αναπηρία, ενώ στη συνέχεια αντιμετώπισε συχνές επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες δεν μπορούσαν να ελεγχθούν επαρκώς με φαρμακευτική αγωγή.
Η κατάσταση της υγείας του επηρέαζε σημαντικά την καθημερινότητά του. Οι κρίσεις και η γενικότερη νευρολογική βλάβη το κρατούσαν σε διαρκή ανησυχία, ενώ αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες στον ύπνο.
Παράλληλα, συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες προκαλούσε σημαντικά προβλήματα στην αναπνοή και την κατάποση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, οι γονείς και ο γιατρός εκτίμησαν ότι η κατάσταση του παιδιού δεν επρόκειτο να βελτιωθεί και ότι η ταλαιπωρία του ήταν αβάσταχτη και χωρίς προοπτική ουσιαστικής ανακούφισης.
Η απόφαση της επιτροπής
Η ευθανασία πραγματοποιήθηκε και στη συνέχεια η υπόθεση εξετάστηκε από την αρμόδια επιτροπή. Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός είχε ενεργήσει σύμφωνα με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.
Στην απόφασή της, η επιτροπή ανέφερε ότι οι σοβαρές βλάβες αφορούσαν τις κινητικές ικανότητες, τη συμπεριφορά και συνολικά την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις πως η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί.
Παρά τις ιατρικές και άλλες παρεμβάσεις, δεν είχε καταγραφεί ουσιαστική βελτίωση. Οι γονείς και ο γιατρός έκριναν ότι το παιδί βίωνε αβάσταχτη ταλαιπωρία χωρίς ρεαλιστική δυνατότητα ανακούφισης.
Τι προβλέπει η ολλανδική νομοθεσία
Η Ολλανδία είχε ήδη θεσπίσει από το 2024 πλαίσιο που επιτρέπει, υπό εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις, τον υποβοηθούμενο θάνατο παιδιών ηλικίας από 1 έως 12 ετών.
Για να εξεταστεί μια τέτοια περίπτωση, θα πρέπει το παιδί να αντιμετωπίζει απελπιστική και αβάσταχτη ταλαιπωρία, χωρίς άλλη διαθέσιμη λύση για την αντιμετώπισή της.
Παράλληλα, προβλέπεται η αξιολόγηση της κατάστασης από τουλάχιστον έναν ακόμη ανεξάρτητο γιατρό, ώστε να εξεταστεί εάν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Ο καθηγητής παιδιατρικής ανακουφιστικής φροντίδας Έντουαρντ Φερχάγκεν χαρακτήρισε σημαντική την απόφαση της επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για αντίστοιχες υποθέσεις στο μέλλον.
Όπως ανέφερε, πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία για έναν γιατρό, τόσο σε ιατρικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αναμένεται να εξεταστεί και από τις εισαγγελικές Αρχές, οι οποίες θα κληθούν να αποφασίσουν εάν συντρέχουν λόγοι για περαιτέρω νομικές ενέργειες.