Ένα μικρό γυάλινο μπουκαλάκι αρώματος, που παρέμεινε κρυμμένο για σχεδόν δύο χιλιετίες, έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην Πομπηία, προσφέροντας μια σπάνια εικόνα των συνηθειών περιποίησης και της καθημερινότητας των κατοίκων της πριν από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.
Το αντικείμενο εντοπίστηκε μέσα σε ένα ντουλάπι στο πίσω μέρος αρχαίας κατοικίας, στην περιοχή Regio IX, Insula 11, κοντά στη Via dell’Abbondanza.
Η ανακάλυψη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το μπουκαλάκι βρέθηκε μαζί με μια σειρά αντικειμένων που φαίνεται να αποτελούσαν μέρος της καθημερινής φροντίδας και του καλλωπισμού των ενοίκων.
Ανάμεσα στα αντικείμενα υπήρχαν τσιμπιδάκια, μια μικρή πλάκα από σχιστόλιθο για την ανάμειξη χρωστικών, ένα δοχείο καύσης αρωμάτων, ένας χάλκινος λύχνος και ένα δεύτερο γυάλινο σκεύος που προοριζόταν για αρωματικά έλαια.
Η συλλογή αυτή δίνει στους αρχαιολόγους τη δυνατότητα να σχηματίσουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο οι Ρωμαίοι φρόντιζαν την εμφάνισή τους, χρησιμοποιούσαν καλλυντικά και αρωματικές ουσίες.
Ένα μικρό κόσμημα με ιδιαίτερη σημασία
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα μικροσκοπικό φυλαχτό σε σχήμα φτερωτού παπουτσιού, το οποίο εκτιμάται ότι ανήκε σε παιδικό περιδέραιο. Στην ίδια συλλογή βρέθηκαν μικροσκοπικά κομμάτια κεραμικού, γυαλιού, οστού και κρυστάλλου, τα οποία ενδέχεται να αποτελούσαν τμήματα του κοσμήματος.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης 38 χάλκινα νομίσματα, μαγειρικά σκεύη και κεραμικά αντικείμενα, καθώς και ένα κύπελλο με διακόσμηση που παραπέμπει στα λέπια κουκουναριού. Μικρά μολύβδινα βαρίδια, τα οποία βρίσκονταν μέσα σε ξύλινο κουτί, συμπλήρωναν το σύνολο των ευρημάτων. Η χρήση τους δεν έχει προσδιοριστεί με βεβαιότητα, αλλά ενδέχεται να σχετιζόταν με εμπορικές δραστηριότητες.
Η ζωή στην Πομπηία πριν από την καταστροφή
Το ντουλάπι είχε καταρρεύσει εξαιτίας της υποχώρησης της οροφής του δωματίου κατά τη διάρκεια της καταστροφής. Παρότι ένα τμήμα του καλύφθηκε από τα συντρίμμια, τα αποτυπώματα που διατηρήθηκαν στο έδαφος επέτρεψαν στους ειδικούς να ανασυνθέσουν τη μορφή του επίπλου.
Τα υπόλοιπα στοιχεία της κατοικίας δείχνουν ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη εργασίες ανακαίνισης κατά την περίοδο της έκρηξης. Σε ένα δωμάτιο που εκτιμάται ότι λειτουργούσε ως τραπεζαρία διατηρήθηκε δάπεδο από ασβεστοκονίαμα με ενσωματωμένα κομμάτια λευκού λίθου, που χρονολογούνται στον 2ο αιώνα π.Χ. Η οροφή δεν είχε ακόμη διακοσμηθεί, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για μεταγενέστερη διάνοιξη παραθύρου.
Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο επιστημονικό περιοδικό E-Journal degli Scavi di Pompei. Όπως συμβαίνει και με άλλα αντικείμενα που έρχονται στο φως στην αρχαία πόλη, η αξία της δεν περιορίζεται στην ηλικία τους, αλλά κυρίως στις πληροφορίες που προσφέρουν για τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί.
Σχεδόν 2.000 χρόνια μετά την έκρηξη του Βεζούβιου, ένα μπουκαλάκι αρώματος, ένα παιδικό φυλαχτό και τα αντικείμενα ενός νοικοκυριού επιτρέπουν στους αρχαιολόγους να πλησιάσουν λίγο περισσότερο την καθημερινότητα μιας κοινωνίας που διακόπηκε απότομα.
