Μόλις καθίσουμε στη θέση μας και πριν απογειωθεί το αεροπλάνο, σχεδόν πάντα ακούμε την ίδια ανακοίνωση: τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να μπουν σε λειτουργία πτήσης.
Για χρόνια, αρκετοί πίστευαν ότι ένα smartphone μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στα όργανα του αεροσκάφους ή ακόμη και να οδηγήσει σε πτώση. Η πραγματική εξήγηση, όμως, είναι πολύ πιο συγκεκριμένη.
Η λειτουργία πτήσης έχει να κάνει κυρίως με τον περιορισμό των ασύρματων εκπομπών μιας συσκευής και με την αποφυγή πιθανών παρεμβολών.
Το κινητό δεν «ηρεμεί» όταν το αφήνουμε στην τσέπη
Ακόμη κι αν δεν χρησιμοποιούμε το smartphone, αυτό συνεχίζει να λειτουργεί στο παρασκήνιο.
Αναζητά δίκτυο, επικοινωνεί με την υποδομή κινητής τηλεφωνίας και πραγματοποιεί τις απαραίτητες διαδικασίες ώστε να παραμένει συνδεδεμένο.
Στο έδαφος αυτό γίνεται χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Στον αέρα, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Το κινητό βρίσκεται πολύ ψηλότερα από τις περιοχές για τις οποίες έχουν σχεδιαστεί τα επίγεια δίκτυα και παράλληλα κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Έτσι, η συσκευή μπορεί να δυσκολεύεται να διατηρήσει σύνδεση και να συνεχίζει την αναζήτηση διαθέσιμου σήματος.
Εκεί βρίσκεται και η ουσία
Το θέμα δεν είναι ότι το κινητό θα «μπερδέψει» τον πιλότο ή θα απενεργοποιήσει κάποιο κρίσιμο σύστημα.
Ο προβληματισμός αφορά το γεγονός ότι οι ραδιοσυχνότητες από πολλές ηλεκτρονικές συσκευές μπορούν, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να δημιουργήσουν ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές.
Σε ένα αεροσκάφος υπάρχουν πολύπλοκα συστήματα επικοινωνίας, καλώδια και ηλεκτρονικός εξοπλισμός.
Όταν ένα ανεπιθύμητο σήμα εισέλθει σε ένα σύστημα ήχου, μπορεί να γίνει αντιληπτό ως παράσιτο.
Έχετε ακούσει ποτέ το χαρακτηριστικό «μπιπ-μπιπ»;
Πιθανότατα ναι.
Όταν ένα κινητό βρίσκεται δίπλα σε ηχεία και αρχίζει να επικοινωνεί με το δίκτυο, μπορεί να ακουστεί ένας χαρακτηριστικός θόρυβος.
Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και σε συστήματα ήχου ενός αεροσκάφους, εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες.
Για τον επιβάτη μπορεί να είναι απλώς ένας ενοχλητικός ήχος.
Για τον πιλότο, όμως, οποιαδήποτε παρεμβολή που επηρεάζει την καθαρότητα μιας επικοινωνίας με τον πύργο ελέγχου είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγεται.
Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στις απαιτητικές φάσεις μιας πτήσης.
Γιατί δεν απαγορεύεται απλώς η χρήση του κινητού;
Επειδή η τεχνολογία έχει αλλάξει.
Σήμερα οι επιβάτες μπορούν σε πολλές πτήσεις να χρησιμοποιούν Wi-Fi, Bluetooth και συστήματα ψυχαγωγίας, ανάλογα πάντα με τις οδηγίες της αεροπορικής εταιρείας.
Η λειτουργία πτήσης δεν σημαίνει ότι το κινητό πρέπει να παραμείνει εντελώς άχρηστο.
Σημαίνει κυρίως ότι απενεργοποιείται η επικοινωνία μέσω του δικτύου κινητής τηλεφωνίας. Οι υπόλοιπες λειτουργίες μπορούν, όπου επιτρέπεται, να ενεργοποιηθούν ξεχωριστά.
Και η μπαταρία σας έχει λόγο να χαμογελάσει
Υπάρχει και ένα απλό όφελος που αφορά αποκλειστικά τον επιβάτη.
Όταν το smartphone δεν βρίσκει σταθερό σήμα, αναζητά ξανά και ξανά διαθέσιμο δίκτυο.
Αυτή η διαδικασία καταναλώνει ενέργεια.
Γι’ αυτό ένα κινητό που βρίσκεται για ώρες στον αέρα χωρίς λειτουργία πτήσης μπορεί να καταλήξει με αισθητά λιγότερη μπαταρία, ακόμη κι αν ο ιδιοκτήτης του δεν το χρησιμοποίησε ιδιαίτερα.
Άρα, μπορεί το κινητό να ρίξει το αεροπλάνο;
Όχι με τον τρόπο που έχει δημιουργηθεί ως μύθος.
Η αεροπορική βιομηχανία δεν αντιμετωπίζει ένα smartphone σαν συσκευή που μπορεί από μόνη της να προκαλέσει καταστροφική βλάβη στο αεροσκάφος.
Η οδηγία υπάρχει επειδή στην αεροπορία ισχύει ένας βασικός κανόνας: όταν μπορεί να περιοριστεί μια πιθανή πηγή παρεμβολών χωρίς κόστος για τον επιβάτη, περιορίζεται.
Οπότε, όταν το πλήρωμα ζητά να ενεργοποιήσουμε το airplane mode, δεν πρόκειται για έναν παλιό φόβο ότι το κινητό θα «ρίξει» το αεροπλάνο.
Πρόκειται για ένα απλό μέτρο ώστε οι επικοινωνίες και τα συστήματα του αεροσκάφους να λειτουργούν σε όσο το δυνατόν πιο καθαρό περιβάλλον — ενώ ταυτόχρονα το κινητό μας κρατά περισσότερη μπαταρία για όταν φτάσουμε στον προορισμό μας.