Σήμερα ο ανανάς βρίσκεται εύκολα στα σούπερ μάρκετ και θεωρείται ένα συνηθισμένο τροπικό φρούτο. Πριν από μερικούς αιώνες, όμως, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική.
Στην Ευρώπη του 17ου και 18ου αιώνα, ένας φρέσκος ανανάς ήταν τόσο σπάνιος και ακριβός, ώστε μπορούσε να αποτελέσει το σημαντικότερο «διακοσμητικό» ενός πλούσιου δείπνου.
Και το πιο παράξενο; Κάποιοι άνθρωποι μπορούσαν να νοικιάσουν έναν ανανά για να τον επιδείξουν στους καλεσμένους τους.
Ένα τροπικό φρούτο στην Ευρώπη
Ο ανανάς προέρχεται από τη Νότια Αμερική και έγινε γνωστός στους Ευρωπαίους μετά τα ταξίδια τους στον Νέο Κόσμο.
Η μεταφορά του στην Ευρώπη ήταν δύσκολη. Το φρούτο έπρεπε να ταξιδέψει μεγάλες αποστάσεις και δεν υπήρχαν οι σύγχρονες μέθοδοι ψύξης και συντήρησης.
Αυτό έκανε έναν φρέσκο ανανά εξαιρετικά σπάνιο.
Όταν έφτανε σε ένα ευρωπαϊκό λιμάνι, μπορούσε να κοστίζει πολύ περισσότερο από ένα συνηθισμένο τρόφιμο.
Ο ανανάς έγινε σύμβολο κοινωνικού κύρους
Η εξωτική εμφάνιση του φρούτου έκανε τους πλούσιους να θέλουν να το παρουσιάζουν στα τραπέζια τους.
Ένας ανανάς τοποθετημένος στο κέντρο ενός δείπνου έδειχνε ότι ο οικοδεσπότης είχε χρήματα, πρόσβαση σε σπάνια προϊόντα και επαφές με εμπόρους που μπορούσαν να φέρουν αγαθά από μακρινές χώρες.
Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις ο ανανάς δεν καταναλωνόταν.
Μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εντυπωσιακό διακοσμητικό και στη συνέχεια να περάσει σε κάποιον άλλο οικοδεσπότη για την επόμενη κοινωνική εκδήλωση.
Οι ανανάδες που νοικιάζονταν
Η ζήτηση για το εξωτικό φρούτο δημιούργησε μια παράξενη πρακτική.
Σε ορισμένα μέρη, άνθρωποι που δεν μπορούσαν να αγοράσουν έναν ανανά μπορούσαν να νοικιάσουν έναν για μία βραδιά.
Ο στόχος δεν ήταν να τον φάνε, αλλά να τον έχουν στο τραπέζι τους και να δείξουν στους καλεσμένους τους ότι μπορούσαν να αποκτήσουν ένα τόσο σπάνιο προϊόν.
Ο ανανάς επέστρεφε στη συνέχεια στον ιδιοκτήτη του, ώστε να χρησιμοποιηθεί ξανά.
Δεν ήταν λοιπόν απλώς ένα φρούτο. Ήταν ένα είδος κοινωνικού «αξεσουάρ».
Από το τραπέζι στην αρχιτεκτονική
Η εμμονή με τον ανανά δεν περιορίστηκε στα δείπνα.
Το χαρακτηριστικό σχήμα του άρχισε να εμφανίζεται σε διακοσμητικά στοιχεία, αγάλματα, έπιπλα, πύλες και κτίρια.
Στη Βρετανία, ιδιαίτερα, ο ανανάς συνδέθηκε με την ιδέα της φιλοξενίας και της ευημερίας.
Η εικόνα του χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ως αρχιτεκτονικό διακοσμητικό, κάτι που μπορεί να δει κανείς μέχρι σήμερα σε ιστορικά κτίρια.
Όταν το φρούτο έγινε καθημερινό
Η κατάσταση άλλαξε σταδιακά με την ανάπτυξη της καλλιέργειας σε θερμοκήπια, τη βελτίωση των μεταφορών και την εξέλιξη του εμπορίου.
Ο ανανάς άρχισε να γίνεται διαθέσιμος σε μεγαλύτερες ποσότητες και η τιμή του μειώθηκε.
Το φρούτο που κάποτε μπορούσε να αποτελέσει ένδειξη πλούτου μετατράπηκε σε ένα προϊόν που μπορεί να αγοράσει σχεδόν οποιοσδήποτε.
Η ιστορία του ανανά δείχνει πόσο διαφορετική ήταν κάποτε η αξία ενός τροφίμου.
Ένας ανανάς που σήμερα μπορεί να θεωρούμε απλώς ένα ακόμη φρούτο, κάποτε μπορούσε να είναι τόσο πολύτιμος ώστε να τον νοικιάσεις μόνο και μόνο για να τον δείξεις στους καλεσμένους σου.