Η 23η Σεπτεμβρίου 1998 ήταν μία από εκείνες τις ημέρες κατά τις οποίες ένα περιστατικό εξελίχθηκε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και καθηλώσε για ώρες το πανελλήνιο.
Στην οδό Νιόβης, στα Κάτω Πατήσια, ο καταζητούμενος Σορίν Ματέι είχε βρει καταφύγιο σε διαμέρισμα και μέσα σε λίγη ώρα τέσσερις άνθρωποι είχαν βρεθεί όμηροι.
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν οι αστυνομικές Αρχές εντόπισαν τον 27χρονο Ματέι σε ισόγειο διαμέρισμα της πολυκατοικίας. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάφερε να διαφύγει από τον φωταγωγό και να εισέλθει σε διαμέρισμα του πρώτου ορόφου.
Εκεί βρίσκονταν η Σουλτάνα Γκινάκη, τα παιδιά της Αμαλία και Ευάγγελος και ο αρραβωνιαστικός της Αμαλίας, Απόστολος Μακρινός.
Ο Ματέι τους κράτησε υπό την απειλή χειροβομβίδας, δηλώνοντας ότι δεν σκόπευε να τους κάνει κακό. Παράλληλα, επιδίωξε να αποκτήσει πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης και επικοινώνησε με τον ΣΚΑΪ.
Οι συνομιλίες με τον Νίκο Ευαγγελάτο
Η ομηρία πήρε γρήγορα διαφορετική διάσταση, καθώς οι τηλεθεατές μπορούσαν να ακούσουν ζωντανά τον Ματέι να συνομιλεί με τον δημοσιογράφο και παρουσιαστή Νίκο Ευαγγελάτο.
Η κατάσταση παρέμεινε σε εξέλιξη για περίπου τέσσερις ώρες. Ο Ματέι διατύπωνε τα αιτήματά του, μεταξύ των οποίων ήταν η καταβολή 500.000 δραχμών, αλλά και η προμήθεια διεγερτικών ουσιών.
Οι Αρχές προσπαθούσαν παράλληλα να διαχειριστούν την κατάσταση και να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση των ανθρώπων που βρίσκονταν στο διαμέρισμα.
Σε κάποια στιγμή ο Ευάγγελος Γκινάκης αφέθηκε ελεύθερος. Ακολούθησε η απελευθέρωση της μητέρας του, Σουλτάνας.
Στο διαμέρισμα παρέμειναν η 25χρονη Αμαλία και ο Απόστολος Μακρινός.
Η επιχείρηση της Αστυνομίας
Καθώς οι ώρες περνούσαν, έξω από την πολυκατοικία συγκεντρώνονταν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Στο σημείο βρέθηκε και ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Αθανάσιος Βασιλόπουλος.
Τελικά αποφασίστηκε η επέμβαση των αστυνομικών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν γνωστά αργότερα, υπήρχε η εκτίμηση ότι η χειροβομβίδα του Ματέι μπορεί να μην ήταν πραγματική. Η εκτίμηση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για την εξέλιξη της επιχείρησης.
Λίγο μετά τις 10 το βράδυ, οι αστυνομικοί μπήκαν στο διαμέρισμα.
Ο Απόστολος Μακρινός απομακρύνθηκε, όμως ακολούθησε έκρηξη της χειροβομβίδας.
Η Αμαλία Γκινάκη υπέστη βαριά τραύματα, ενώ τραυματίστηκαν και αστυνομικοί.
Η νεαρή γυναίκα μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό και εισήχθη για νοσηλεία σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση.
Δεκαέξι ημέρες μετά ήρθε το τέλος
Οι γιατροί προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν τα τραύματά της, όμως η κατάσταση της Αμαλίας παρέμενε ιδιαίτερα σοβαρή.
Στις 9 Οκτωβρίου 1998, στις 11:30 το πρωί, η 25χρονη άφησε την τελευταία της πνοή, 16 ημέρες μετά την έκρηξη στην οδό Νιόβης.
Η υπόθεση είχε ήδη προκαλέσει έντονη συζήτηση γύρω από τις αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης.
Την ίδια ώρα, ο Σορίν Ματέι είχε τραυματιστεί και νοσηλευόταν αρχικά σε νοσοκομείο και στη συνέχεια στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού.
Στις 26 Σεπτεμβρίου, μόλις τρεις ημέρες μετά την ομηρία, βρέθηκε νεκρός.
Η αιτία θανάτου που αναφέρθηκε ήταν η εισρόφηση γαστρικού υγρού σε συνδυασμό με παρατεταμένη καταστολή. Οι συνθήκες του θανάτου του οδήγησαν σε νέα έρευνα και σε δικαστική διαδικασία που αφορούσε τους γιατρούς.
Οι δικαστικές εξελίξεις
Η τραγωδία της οδού Νιόβης είχε συνέπειες και για την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ο Αθανάσιος Βασιλόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του, ενώ ακολούθησαν πειθαρχικές και δικαστικές έρευνες.
Σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκε σε 12 μήνες με αναστολή για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Ωστόσο, η υπόθεση έφτασε σε δεύτερο βαθμό και στις 22 Απριλίου 2005 το Πενταμελές Εφετείο Πλημμελημάτων τον αθώωσε κατά πλειοψηφία, με ψήφους 3-2.
Η υπόθεση του Σορίν Ματέι έμεινε παράλληλα ως σημείο αναφοράς για τον τρόπο διαχείρισης περιστατικών ομηρίας στην Ελλάδα. Μεταγενέστερα, η ανάγκη για εξειδικευμένη διαχείριση τέτοιων κρίσεων συνέβαλε στη δημιουργία ειδικής ομάδας διαπραγματευτών στην Ελληνική Αστυνομία.
Η οδός Νιόβης, όμως, συνδέθηκε οριστικά με ένα ακόμη χαρακτηριστικό της υπόθεσης: την τηλεοπτική μετάδοση μιας ομηρίας σε πραγματικό χρόνο.
Επί ώρες, εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολουθούσαν τις εξελίξεις από τις οθόνες τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι η επιχείρηση που θα ακολουθούσε θα κατέληγε σε μία από τις πιο τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας των αστυνομικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
Χρόνια αργότερα, η υπόθεση εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς, ενώ η ιστορία της οδού Νιόβης έχει περάσει και στη μυθοπλασία. Η ταινία «Τελευταία Κλήση», που κυκλοφόρησε το 2026 σε σκηνοθεσία Σέριφ Φράνσις, είναι εμπνευσμένη από περισσότερα πραγματικά περιστατικά και δεν αποτελεί πιστή αναπαράσταση της υπόθεσης Ματέι.